Tag Archives: Tamil

A Suicide That Went Un-mourned!

Kaleidoscope

Vide Veeramani Veeraswami
and Ravichandran Kp

Not to worry – we are not
talking about any evil serial-killer ending his life.

Read on, it is about an
amazing visualization by a poet!

It’s about a woman’s nose-ring.

The following is said to be appearing in ‘The Prabhu Linga Leelai’ venpa’s (verses/poems) in Tamil written b Siva Prakasar, a sage, a Tamil poet, lived around at the end of the 17th century. It is a translation of an original Lingayata work in Kannada of 15th century (Wiki).

தன்னை நிந்தைசெய் வெண்நகைமேல் பழிசார
மன்னி அங்கது வாழ்மனை வாய்தன்
முன்னிறந் திடுவேன் எனஞான்று கொள்முறைமை
என்ன வெண்மணி மூக்கணி ஒருத்தி நின்றிட்டாள்.

Meaning of words in Tamil:

வெண்நகை – வெண்பல்; மன்னி – நிலைபெற்று; வாய்தல் – வாசல்; ஞான்றுகொள் – தூக்குப் போட்டுக் கொள்கிற;
வெண்மணி மூக்கணி – வெள்ளை முத்துக் கோத்த மூக்கணி, புல்லாக்கு. இது மூக்கின்
நடுத்தண்டிற்றுளைத்துப் புனைந்து மேலுதட்டில் படுமாறு அணியும் ஒரு முத்துக் கோத்த அணி.

Explanation in Tamil:

புல்லாக்கு என்றொறு அணிகலத்தை மூக்கின்…

View original post 251 more words

Of Metaphors, Similes….

Kaleidoscope

What would we do without them!

Here’s one I had not heard of before:

Speaking of a woman (in politics) M observed:

‘Oh, she’a a mandhi…’

A mandhi is a female monkey. Normally used for an inattentive, not-given-to-emotions mutt. But this wasn’t it…

‘How do you mean?’

Adhu penum paarkum, mudiyum pidungum.’

A rough translation: She would groom you for lice…and pull your hair too (causing pain).

A person who is a mix of the good and the bad.

Any better way to say it?

End

Source: Image from: reed.edu

View original post

Karma Is Not A Bitch, It’s More Like A…

From Naaladiyar  in  Old Tamil Poetry:

பல் ஆவுள் உய்த்துவிடினும், குழக் கன்று
வல்லது ஆம், தாய் நாடிக் கோடலை; தொல்லைப்
பழவினையும் அன்ன தகைத்தே, தற் செய்த
கிழவனை நாடிக் கொளற்கு.

One cannot escape the consequences of his action. Wherever he hides, his bad karma will catch up with him. Like a calf that is let loose among a herd of cows. Though there is a herd of many cows, the calf will zero in on its mother easily. Likewise bad karma will find and attach itself to the man  responsible for it.

The Nāladiyār (Tamil: நாலடியார்) is a Tamil poetic work of didactic nature, next only to Thirukkural, composed by Jain monks, belonging to the Patiṉeṇkīḻkaṇakku anthology of Tamil literature. This belongs to the post Sangam period corresponding to between 100 – 500 CE. Nāladiyār contains 400 poems, each containing four lines. Every poem deals with morals and ethics, extolling righteous behaviour(Wiki).

End

Wisdom From Pazhamozhi Nanooru (4th Century)

These are from பழமொழி நானூறு (Four hundred Proverbs). Since most of its content is similar to Naaladiyaar (an anthology of 4-liners compiled by jain monks in the post-sangam period), it is thought to be be written in the following period, possibly around 4th Century AD. These four hundred proverbs were collated and written in verse by the poet Mundrurai Arayanar (முன்றுரை அரையனார்).

தக்காரோடு ஒன்றி, தமராய் ஒழுகினார்;
மிக்காரால்என்று, சிறியாரைத் தாம் தேறார்;-
கொக்கு ஆர் வள வயல் ஊர!-தினல் ஆமோ,
அக்காரம் சேர்ந்த மணல்?

“They were one with the virtuous, lived like kith and kin,
hence they’re good too”, saying so no one will befriend them (the not virtuous);

Oh man from the town where paddy fields are full of cranes,
can one eat sand mixed with sugar?

பெரிய நட்டார்க்கும் பகைவர்க்கும், சென்று,
திரிவு இன்றித் தீர்ந்தார்போல் சொல்லி, அவருள்
ஒருவரோடு ஒன்றி ஒருப்படாதாரே,
இரு தலைக் கொள்ளி என்பார்.

When a close friend and his foe have a fight, one who goes and talks to both as if he is their friend and incites them,

making sure that they don’t reconcile, is said to be a torch lit in both ends (doubly dangerous).

End

Source: oldtamilpoetry.wordpress.com